Piaski. Pustki. W nocy słychać tylko szum wzburzonego morza. Koniec Polski, dalej już tylko Rosja (Piaski, Mierzeja Wiślana tuż przy granicy).

Ostatnie dni roku 2025.

Świat szaleje. Nie widać końca wojen a Trump twierdzi, że Rosja chce sukcesu Ukrainy (trudno wobec tego zdania przejść obojętnie).

Sztorm na Bałtyku.

Jedna noc spędzona na dziko w nieogrzewanym samochodzie w środku lasu sprawia mi ogromną wręcz dziecięcą radość.

W Piaskach czytam książkę ,,Żyjąc na granicy”, dzieła zebrane Laury Perls pięknie wydaną przez Oficyna Związek Otwarty / OZO.

Laura była współtwórczynią terapii Gestalt, jej mottem było: udzielać tyle wsparcia, ile to konieczne, i tak mało, jak to możliwe, by wspierać samodzielność i współzależność.

Morze wciąż huczy. Życie wciąż piękne, bo żywe i trwa...